Kanye West’i sevseniz de sevmeseniz de, bir albüm çıkaracağını duyurduğu an tüm müzik dünyasının nefesini tuttuğu bir gerçek. Ama bu sefer durum biraz farklıydı. Vultures dönemindeki o maskeli, karanlık ve grup odaklı enerjiden sıyrılan Ye, karşımıza "BULLY" ile çıktı. Peki, nedir bu albümün olayı ve neden herkes bu şarkıların arkasındaki hikayeleri konuşuyor?

Eski Ye" Geri mi Döndü

Albümün ilk sinyallerini Çin’deki o meşhur dinleme partisinde almıştık. Özellikle "Beauty and the Beast" şarkısı çalmaya başladığında sosyal medya yıkıldı. Tokyo’da kaydedilen bu parça, hani o özlediğimiz ruhu okşayan, melodik ve prodüksiyonu bizzat Ye’nin elinden çıkma (evet, bu sefer çoğu şeyi kendi yaptı) o havayı taşıyor. Şarkı, bir nevi Kanye’nin kendi içindeki "canavar" ile dışarıdaki "güzellik" arasındaki o bitmek bilmeyen savaşı anlatıyor.

Bir diğer kilit parça ise "Preacher Man". Soul sample’larının havada uçuştuğu bu şarkıda Ye, şöhretin getirdiği yükleri ve bir "vaiz" gibi toplumun önünde olmanın yorgunluğunu kusuyor. Şarkının minimalist yapısı, sanki bize The College Dropout günlerindeki o samimiyeti hatırlatmak için tasarlanmış.

No AI" Sözü ve Samimiyet

Albümün çıkış sürecindeki en büyük kriz, vokallerin yapay zeka (AI) olup olmadığı tartışmasıydı. Hatırlarsın, sızan bazı demolarda sesinin mekanikliği hayranlarını korkutmuştu. Ancak Ye, el yazısıyla paylaştığı notta "BULLY ON THE WAY NO AI" diyerek son noktayı koydu. Bu albümde Travis Scott ile olan "Father" iş birliğinde bile o çiğ, işlenmemiş ve insani duyguyu hissedebiliyorsun. Travis ile olan bu kimya, babalık ve miras kavramları üzerine kurulu çok daha olgun bir hikaye anlatıyor.